Молитвы за Копальникiв.

Дорогы Копальникы,

Традыцийнi каждого рока 4-того грудня стричаме ся на сьватi Копальника в любiньскiй Церкви. Заносиме молитвы до Вашой Небесной Покровителькы Сьватой Варвары з подяком за доричну опiку над Вами. В лiтургiчным вымiри того дня Церков обходит великє сьвато Введенiя во Храм Пресьватой Богородици, якє побiльшує сьваточны урочыстости.   Час, в якым мы ся нашли тепер в 2020 роцi, з увагы на пошырену в сьвiтi пандемiю, быти може в певний мiри ограничыт нашы тогоричны урочыстости, єднак Служба Божа за цiлий Cтан Гiрничий одбуде ся в Церкви Сьватой Тройцi в Любiнi 4.12.2020р. о годинi 900.

foto:2019r.




Niedziela 15 listopada 2020r.

Czytanie fragmentu Ewangelii przypadające na niedzielę 15 listopada.

Ew. Łk 8,26-39.

 I przypłynęli do kraju Gergezeńczyków, który leży naprzeciw Galilei.  Gdy wyszedł na ląd, wybiegł Mu naprzeciw pewien człowiek, który był opętany przez złe duchy. Już od dłuższego czasu nie nosił ubrania i nie mieszkał w domu, lecz w grobach. Gdy ujrzał Jezusa, z krzykiem upadł przed Nim i zawołał: «Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Błagam Cię, nie dręcz mnie!»  Rozkazywał bowiem duchowi nieczystemu, by wyszedł z tego człowieka. Bo już wiele razy porywał go, a choć wiązano go łańcuchami i trzymano w pętach, on rwał więzy, a zły duch pędził go na miejsca pustynne. A Jezus zapytał go: «Jak ci na imię?» On odpowiedział: «Legion», bo wielu złych duchów weszło w niego. Te prosiły Jezusa, żeby im nie kazał odejść do Czeluści.  A była tam duża trzoda świń, pasących się na górze. Prosiły Go więc [złe duchy], żeby im pozwolił wejść w nie. I pozwolił im.  Wtedy złe duchy wyszły z człowieka i weszły w świnie, a trzoda ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora i utonęła.
 Na widok tego, co zaszło, pasterze uciekli i rozpowiedzieli to w mieście i po zagrodach.  Ludzie wyszli zobaczyć, co się stało. Przyszli do Jezusa i zastali człowieka, z którego wyszły złe duchy, ubranego i przy zdrowych zmysłach, siedzącego u nóg Jezusa. Strach ich ogarnął. A ci, którzy wiedzieli, opowiedzieli im, w jaki sposób opętany został uzdrowiony.  Wtedy cała ludność okoliczna Gergezeńczyków prosiła Go, żeby odszedł od nich, ponieważ wielkim strachem byli przejęci. On więc wsiadł do łodzi i odpłynął z powrotem.
Człowiek zaś, z którego wyszły złe duchy, prosił Go, żeby mógł zostać przy Nim. Lecz [Jezus] odprawił go słowami:  «Wracaj do domu i opowiadaj wszystko, co Bóg uczynił z tobą». Poszedł więc i głosił po całym mieście wszystko, co Jezus mu uczynił.




Голос Віры – має рочок.

 

Minął rok od momentu, kiedy z błogosławieństwa Jego Ekscelencji Najprzewielebniejszego Jerzego, Arcybiskupa Wrocławsko-Szczecińskiego Bractwo Młodzieży Prawosławnej w Lubinie,  rozpoczęło działalność wydawniczą  miesięcznika Голосy Віры. Przez ten czas staraliśmy się  zainteresować naszych Czytelników wydarzeniami z życia naszej parafii oraz  zainteresować najmłodsze pokolenie prawosławnych wiernych życiem liturgicznym i społecznym naszej Cerkwi. Powstało  wiele inicjatyw wyrażających nasze zaangażowanie dla dobra Cerkwi, większość udało nam się zrealizować nawet w tym trudnym czasie, w jakim wszyscy obecnie się znajdujemy. Pozostałe zadania  mamy nadzieję wypełnić w przyszłości. Dziękujemy wszystkim, którzy od początku wspierali naszą inicjatywę:  naszemu Proboszczowi za wsparcie i okazywaną wszelką pomoc,  drogim Bractwowiczom za zaangażowanie i rok owocnej współpracy, pani Oldze Kani za poświęcony czas w tłumaczeniach tekstów do naszego czasopisma oraz wszystkim Parafianom, bez których nasza działalność byłaby ograniczona.  Zachęcamy z całego serca wszystkie dzieci i młodzież parafialną do aktywnej współpracy w Bractwem.  To dzięki Wam i wspólnemu działaniu w przyszłości razem możemy jeszcze wiele dobrego uczynić dla dobra Świętego Prawosławia.

                                       Zarząd Bractwa Młodzieży Prawosławnej w Lubinie.

Z uwagi na obecną sytuację w kraju, kiedy nie wszyscy możemy być na nabożeństwach w naszej parafii, a byłyby osoby zainteresowane nabyciem miesięcznika prosimy o kontakt z Bractwem Młodzieży Prawosławnej w Lubinie, w celu uzgodnienia dogodnej formy dostarczenia czasopisma.

Kontakt telefoniczny: 

  1. Radosław: 730-372-684
  2. Michał:      535-834-234
  3. Natalia:     731-595-129

lub adres email BMP w Lubinie: bmpl@op.pl 

 




Nowe zalecenia przeciw covid19.

Najważniejsze zmiany

  • Nauka zdalna w klasach 1-3 szkół podstawowych – od 9 listopada do 29 listopada;

Nauka i opieka dla dzieci w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych i innych formach wychowania przedszkolnego pozostaje bez zmian.

Przepisy dają możliwość zawieszenia funkcjonowania przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej i innych form wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki edukacyjnej, jeżeli występują przesłanki zagrażające życiu i bezpieczeństwu uczniów.

  • Przedłużenie nauki zdalnej w klasach 4-8 szkół podstawowych i szkołach ponadpodstawowych – do 29 listopada;

Uwaga! Dla dzieci medyków i służb mundurowych będzie zapewniona możliwość opieki w szkołach.

Ważne! Każdy nauczyciel będzie miał możliwość zrefinansowania 500 zł kosztów sprzętu elektronicznego niezbędnego do nauki zdalnej.

  • Zamknięcie placówek kultury: teatrów, kin, muzeów, galerii sztuk, domów kultury, ognisk muzycznych – od 7 listopada do 29 listopada;
  • Hotele dostępne tylko dla gości przebywających w podróży służbowej – od 7 listopada do 29 listopada;
  • Ograniczenie funkcjonowania galerii handlowych. Otwarte pozostają punkty usługowe, sklepy z artykułami spożywczymi, kosmetycznymi, artykułami toaletowymi oraz środkami czystości, wyrobami medycznymi i farmaceutycznymi, artykułami remontowo-budowalnymi, artykułami dla zwierząt, prasą;
  • Pozostały handel: w sklepach do 100 m2 – 1 os/10 m2, w sklepach powyżej 100 m2 – 1 os/15 m2 (bez zmian) – od 7 listopada do 29 listopada
  • Kościoły: 1 os/15m2 – od 7 listopada do 29 listopada

Aktualne środki bezpieczeństwa przedłużamy do 29 listopada:

  • od poniedziałku do piątku, w godzinach 8:00-16:00 obowiązek przemieszczania się dzieci do 16. roku życia pod opieką rodzica lub opiekuna
  • w transporcie publicznym zajętych 50% miejsc siedzących lub 30% wszystkich
  • zawieszona działalność basenów, aquaparków, siłowni
  • wydarzenia sportowe bez udziału publiczności
  • zawieszenie działania sanatoriów
  • zawieszenie stacjonarnej działalności lokali gastronomicznych i restauracji przy dopuszczeniu prowadzenia działalności w zakresie dowozu lub na wynos
  • ograniczenie zgromadzeń publicznych do max. 5 osób
  • zakaz organizowania spotkań i imprez
  • ograniczenie przemieszczania się osób 70+ (z wyjątkiem obowiązków zawodowych i zaspokajania niezbędnych potrzeb życia codziennego)

Za: www.gov.pl




Komunikat parafialny.

W związku z obecną sytuacją w kraju dotyczącą epidemii, w tym  powołania  z dniem 10.10.2020r. “żółtej strefy” na obszarze całego kraju  przypominamy o obowiązku zasłaniania ust i nosa podczas nabożeństw, za wyjątkiem osób sprawujących nabożeństwo. Na chwilę obecną nie ma restrykcji dotyczących dopuszczalnej ilości osób podczas nabożeństw. Apelujemy o zachowanie zasad higieny i bezpieczeństwa.




Warsztaty Ikonograficzne w Lubinie.

W poniedziałek 5 października 2020r. przy Parafii Prawosławnej Świętej Trójcy w Lubinie  rozpoczęto warsztaty ikonograficzne. W warsztatach udział bierze 21 osób pod kierunkiem ikonografa Jana Grigoruka. Uczestników spotkania przywitał proboszcz parafii ks. Bogdan Repeła, przybliżając zebranym prawosławne pojmowanie ewangelii w kolorach, życząc radości i sił duchowych oraz błogosławieństwa Bożego.  Warsztaty rozpoczęto wspólną modlitwą. Zakończenie prac wraz z prezentacją pisanych Ikon nastąpi  10 października 2020r.




Zebranie Zarządu BMP w Lubinie.

W niedzielę 4 października 2020 po nabożeństwie  Świętej Boskiej Liturgii odbyło się Zebranie Zarządu BMP w Lubinie z jego duchowym opiekunem ks. Bogdanem Repeła. Podczas spotkania omówiono bieżące sprawy dotyczące działalności parafialnego bractwa. Omówiono program wydawnictwa parafialnej gazety Hołosu Wiry, wydawanej przez lubińską młodzież.  Zaaprobowano harmonogram kolejnych wydarzeń działalności bractwa.




Święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego -27 września.

Święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego to jedno z  cyklu 12 wielkich świąt roku liturgicznego obchodzone  27 września. Ustanowione zostało na pamiątkę dwóch ważnych wydarzeń związanych z losami Krzyża Chrystusowego oraz dla umocnienia tradycyjnego kultu Krzyża Świętego. Krzyż, na którym powieszony był Jezus Chrystus, przez przeszło 300 lat spoczywał w ziemi, a na miejscu kaźni – Golgocie wznosiła się pogańska świątynia ku czci Wenery.
W IV wieku, za panowania pobożnego cesarza Konstantyna Wielkiego do Jerozolimy przybyła cesarzowa Helena, matka cesarza. Po dłuższych poszukiwaniach odkopane zostały trzy krzyże. Cud uzdrowienia chorej kobiety, a według innego przekazu – wskrzeszenia zmarłego pozwolił ustalić, który z odnalezionych krzyży jest Chrystusowym krzyżem. W obecności patriarchy Makarego krzyż podniesiono i ukazano tłumom wiernych na cztery strony świata. Dla uczczenia pamięci odnalezienia cennej relikwii ustanowiono święto obchodzone w drugim dniu Wielkanocy. Cesarzowa Helena wybudowała w miejscach uświęconych przez Chrystusa w czasie Jego ziemskiego życia około 80 świątyń. Cząstkę krzyża wraz z gwoździami wywiozła do Konstantynopola, zaś pozostała część pozostawała w świątyni pw. Zmartwychwstania na Golgocie. W roku 614 Jerozolima zburzona została przez Persów. Król Chozroes wywiózł wraz z innymi łupami wojennymi pozostałą część krzyża. W 14 lat później, gdy zawarty został pokój – cesarz Herakliusz osobiście, w zgrzebnych szatach z wielkim nabożeństwem wniósł odzyskaną relikwię na jej dawne miejsce. Te dwa wydarzenia ożywiły kult krzyża i posłużyły ustanowieniu święta Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Od roku 335 obchodzono je nie w drugim dniu Wielkanocy, lecz 14 września. Powyższe wydarzenia wzmogły zainteresowanie teologów krzyżową ofiarą Chrystusa, ożywiła się pobożna pamięć o męce i sensie cierpień Chrystusa. Podwyższenie Krzyża Pańskiego jest dla wiernych wezwaniem do uczestnictwa w krzyżu Chrystusowym, do wszczepienia się w Chrystusa, naśladowania Go w całym swoim życiu. Krzyż towarzyszy prawosławnemu chrześcijaninowi od narodzin aż do śmierci. Jest drogowskazem, znakiem zbawienia i zwycięstwa nad grzechem w sobie samym i w otaczającym nas świecie. Krzyż na mogiłach zmarłych zapewnia nas o przyszłym naszym zmartwychwstaniu.

źródło: „Nauka o nabożeństwach prawosławnych” wyd. diecezji białostocko-gdańskiej, 1987

 




Święto Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy w Lubinie.

Narodzenie Przenajświętszej Bogarodzicy – 21 września 2020r.

Тропарь (гл. 4)

Рождество́ Твое́, Богоро́дице Де́во, ра́дость возвести́ все́й вселе́нней: из Тебе́ бо возсия́ Со́лнце пра́вды Христо́с Бог наш, и разруши́в кля́тву, даде́ благослове́ние, и упраздни́в сме́рть, дарова́ нам живо́т ве́чный.

Troparion (ton 4.)

Narodzenie Twoje, Bogarodzico Dziewico, radość ogłosiło całemu światu, z Ciebie bowiem zajaśniało Słońce sprawiedliwości, Chrystus Bóg nasz, i likwidując klątwę dał błogosławieństwo, i niszcząc śmierć darował życie wieczne.

Кондак (гл. 4)

Иоаки́м и А́нна, поноше́ния безча́дства, и Ада́м и Е́ва, от тли сме́ртныя свободи́стася, Пречи́стая, во святе́м рождестве́ Твое́м, то пра́зднуют и лю́дие Твои́, вины́ прегреше́ний изба́вльшеся, внегда́ зва́ти Ти: непло́ды ражда́ет Богоро́дицу и пита́тельницу Жи́зни на́шея.

Kontakion (ton 4.)

Joachim i Anna wyzwolili się z hańby bezdzietności, a Adam i Ewa ze zniszczenia śmierci, Przeczysta, w świętym zrodzeniu Twoim. Świętując owo wyzwolenie i lud Twój wybawiony z osądzenia za grzechy woła do Ciebie: Niepłodna rodzi Bogarodzicę i Karmicielkę Życia naszego.

Narodzenie Bogarodzicy jest pierwszym świętem cerkiewnego roku liturgicznego rozpoczynającego się 14 września. Jest to jedno z czterech świąt poświęconych Matce Bożej z liczby dwunastu wielkich świąt. Należy do świąt nieruchomych. Ustanawiając je Cerkiew kierowała się nie tyle staraniem o zachowanie historycznej chronologii ziemskiego życia Jezusa Chrystusa i Matki Bożej, co staraniem o stopniowe otwieranie przed wiernymi tajemnicy ekonomii Bożej, budując jakby stopnie duchowej percepcji tej tajemnicy. Święto to poświęcone jest ,,początkowi naszego zbawienia”, narodzeniu Bożej wybranki, mającej stać się Matką Zbawiciela. Św. Andrzej abp Krety nazywa je ,,początkiem świąt”.

O narodzeniu Matki Bożej nic nie mówią Ewangelie. Dowiadujemy się o nim z apokryficznej ,,Ewangelii Jakuba”, księgi niekanonicznej, która nie weszła w skład Pisma Świętego. Księga ta powstała, prawdopodobnie, w drugiej połowie II wieku, a pierwsze zachowane jej kopie datowane są na IV wiek. Rozdział piąty tej księgi opowiada o dwojgu pobożnych ludziach Joachimie i Annie, których Bóg przez długi czas nie obdarzył potomstwem. Było to powodem wielu upokorzeń, które spotykali od innych ludzi, bowiem bezdzietność była uważana za znak kary Bożej. Małżonkowie gorąco modlili się, aby Bóg ulitował się nad nimi i obdarzył dzieckiem, mając nadzieję, że doczekają się potomstwa. Pewnego dnia Anioł Pański ukazał się im obojgu i przepowiedział, że narodzi się dziecko, które uczyni sławnym ich ród. Chociaż Joachim i Anna byli już w podeszłym wieku, to obietnica ta spełniła się. Urodziła się im córeczka, którą nazwali Maria, a jej narodzenie z rodziców pochodzących z królewskiego i arcykapłańskiego rodu stało się początkiem spełnienia Bożych obietnic, którymi ludzkość żyła przez całe tysiąclecia.

Opowieść o narodzeniu Bogarodzicy znalazła odbicie w licznych tekstach liturgicznych, które zostały poświęcone temu świętu. Swoją uwagę koncentrują one na niepłodności Joachima i Anny jako symbolu niepłodności ludzkości oraz narodzeniu Matki Bożej jako likwidacji tej niepłodności. Tak jak każde święto ku czci Bogarodzicy, również i to, zgodnie z nauką Cerkwi, pojmowane jest z perspektywy chrystologicznej. Bez tego wydarzenia nie było by możliwe Wcielenie Syna Bożego, a bez Wcielenia – zbawienie ludzkości. Sedno tej myśli wyraża troparion święta. Wielu autorów hymnów liturgicznych na cześć tego święta zwraca się też ku Bożemu Narodzeniu.

Wśród badaczy nie ma pełnej zgodności co do czasu pojawienia się tego święta. Z jednej strony, tradycja cerkiewna mówi, że św. cesarzowa Helena (255-327) już w IV w. poleciła w Palestynie wznieść świątynię na cześć Narodzenia Bogarodzicy. O obecności tego święta w czasach im współczesnych mówią też pisma świętych: Jana Chryzostoma (IV-V w.) i Epifaniusza bp Cypru (IV w.) czy też bł. Augustyna (IV-V w.). Z drugiej zaś strony, część badaczy odnosi jego powstanie dopiero do okresu panowania cesarza Maurycjusza (582-602).

Pierwsze, nie do końca wiarygodne, wspomnienia o pojawieniu się tego święta na Wschodzie pochodzą z połowy V w., a na zachodzie z końca V wieku. Podkreślić należy, że z pewnością pierwotnie pojawiło się ono we wschodniej części cesarstwa, skąd nie co później przeszło do Rzymu (uroczyste nabożeństwa na jego cześć ustanowiono tam dopiero w połowie XIII wieku). W każdym razie, na Zachodzie świętowanie Narodzenia Bogarodzicy nigdy nie było tak rozpowszechnione, a święto to nie zostało umieszczone równie wysoko w hierarchii świąt jak na Wschodzie.

Niektórzy badacze łączą powstanie tego święta z poświęceniem w V w. w Jerozolimie świątyni położonej przy sadzawce Betesda, niedaleko której znajdował się, prawdopodobnie, dom świętych Joachima i Anny. Stąd przeszło ono do Konstantynopola. Nie można wykluczyć, że lokalnie święto to obchodzone było jeszcze wcześniej, tj. w IV wieku. Troparion święta używany był już w V wieku, a w połowie VI w. było już ono powszechnie znane i obchodzone, o czym świadczą kondakiony i ikosy na to święto napisane przez św. Romana Melodosa (VI w.). Hymny na cześć tego święta pisali też inni hymnografowie, m.in. święci: Anatol abp Konstantynopola (V w.), Andrzej abp Krety (VII-VIII w.), Jan Damasceński (VII-VIII w.) oraz Józef Hymnograf (IX w.).

Przyjąć należy, że święto Narodzenia Bogarodzicy pojawiło się już po tych poświęconych Chrystusowi, przy czym później niż inne święta ku czci Matki Bożej jak Zaśnięcie i Zwiastowanie. Tym samym należy ono do ostatnich spośród dwunastu wielkich świąt ustanowionych przez Cerkiew. Dzień następujący po święcie Narodzenia Bogarodzicy poświęcony jest jej rodzicom – Joachimowi i Annie. Nazywany on jest Synaksą (Soborem) świętych Joachima i Anny.

W tym samym terminie co w Cerkwi prawosławnej święto Narodzenia Bogarodzicy obchodzone jest również przez Cerkwie dochalcedońskie, gdzie nazywane jest Narodzeniem Pani Marii. Mogłoby to świadczyć o pojawieniu się tego święta jeszcze przed IV Soborem Powszechnym w Chalcedonie (451).

Radosław Szmajda.




Święto Św. Jana Chrzciciela – 11.09.2020r.

Święto Ścięcia głowy proroka, Poprzednika i Chrzciciela Pańskiego Jana (Usiknowenije hławy proroka, Predteczy i Krestytela Hospodnia Ioanna),  przypada każdego roku 11 września. Męczeńską śmierć pror. Jana Chrzciciela opisują ewangeliści Mateusz (Mt 14,1-12) i Marek (Mk 6,14-29). Miała ona miejsce prawdopodobnie w 32 r. po narodzeniu Chrystusa. Po chrzcie Chrystusa, św. Jan został wtrącony do więzienia przez Heroda Antypasa (22 r. p.n.e. – 39 r. n.e.), tetrarchę Galilei i Perei (po śmierci Heroda Wielkiego rzymianie podzielili Palestynę na cztery części i nad każdą ustanowili swojego władcę; Antypas otrzymał od cesarza Oktawiana Augusta Galileę). Prorok otwarcie ganił władcę za to, że opuścił swoją żonę, córkę nabatejskiego króla Aretasa IV (9 r. p.n.e – 40 r. n.e.) i bezprawnie związał się z Herodiadą, żoną swojego brata Filipa (Łk 3,19-20). W dniu swoich urodzin Herod urządził wielką ucztę w Sebaste (miasto zbudowane na ruinach Samarii), podczas której tańczyła Salome, córka Herodiady. Taniec tak podobał się Herodowi, że obiecał swojej pasierbicy dać wszystko, co tylko zechce. Za radą matki, Salome poprosiła o przyniesienie na talerzu głowy Jana Chrzciciela. Władca bał się gniewu Bożego za zabójstwo proroka, którego wcześniej słuchał się. Bał się także ludzi, którzy kochali świętego. Jednak z powodu gości i swojej nieostrożnej przysięgi postanowił ściąć Jana Chrzciciela. Według tradycji, przyniesiona głowa proroka przemówiła raz jeszcze: „Herodzie, nie powinieneś mieć żony Filipa, twojego brata”. Salome odniosła talerz z głową św. Jana swojej matce, która pokłuła język igłą i zakopała świętą głowę w nieczystym miejscu. Widząc to, św. Joanna, żona Chuzy, który był zarządcą domu Heroda, pochowała głowę proroka w glinianym naczyniu na Górze Oliwnej (odnalezienie czcigodnej głowy świętowane jest 24 lutego/9(8) marca). Ciało Jana Chrzciciela zabrali i pochowali jego uczniowie. Po zabójstwie świętego Herod rządził jeszcze przez pewien czas. Ewangelia wspomina o nim, gdy Poncjusz Piłat odesłał do niego Jezusa, nad którym ten naśmiewał się (Łk 23,7-12). Sąd Boży spotkał Heroda, Herodiadę i Salome jeszcze za ich życia. Salome, przechodząc zimą przez rzekę Sicoris (obecnie Segre w pn-wsch Hiszpanii), wpadła pod lód, który zacisnął się wokół jej szyi. Wisiała tak dopóki ostra kra nie obcięła jej głowy. Ciało jej utonęło, a głowę przyniesiono Herodiadzie i Herodowy tak, jak kiedyś przyniesiono im głowę św. Jana Chrzciciela. Herod utracił władzę po tym, jak król Aretas rozpoczął z nim wojnę, mszcząc się za lekceważenie okazane jego córce. Po porażce Heroda, nowy cesarz Kaligula (37-41 r.) zesłał go z Herodiadą do Galii, a następnie do Hiszpanii, gdzie zginęli w ziemi, która się rozstąpiła (prawdopodobnie podczas trzęsienia). Na pamiątkę ścięcia głowy św. Jana Chrzciciela, Cerkiew ustanowiła w dniu 11 września  wielkie święto i ścisły post, jako wyrażenie smutku z powodu śmierci wielkiego proroka. We fragmentach Ewangelii czytanych na jutrzni (Mt 14,1-13) i Liturgii (Mk 6,14-30) opisywana jest męczeńska śmierć Jana Chrzciciela. Fragment apostoła (Dz 13,25-32) dotyczy mowy ap. Pawła w Antiochii Pizdyjskiej, w której wspomina o świadectwie św. Jana: „Nie jestem tym, za kogo mnie uważacie; ale oto idzie za mną Ten, którego sandałów nie jestem godzien rozwiązać u stóp jego” (Dz 13,25).

Troparion, ton 2:
Wspomnieniu sprawiedliwego towarzyszą pochwały, tobie zaś, Poprzedniku Pański, wystarczy Jego świadectwo. Ty naprawdę jesteś największym z proroków, bowiem zostałeś uznany godnym ochrzcić w falach Przepowiedzianego. Cierpiałeś więc za prawdę z radością, i będąc w otchłani zwiastowałeś wcielonego Boga, który gładzi grzech świata i okazuje nam wielkie miłosierdzie.

Kontakion, ton 5:
Chwalebne ścięcie Poprzednika było Bożym zamysłem, aby on przebywającym w otchłani zwiastował przyjście Zbawiciela, niech więc płacze Herodiada, która poprosiła o przestępne zabójstwo, bowiem nie umiłowała prawa Bożego i życia wiecznego, ale życie złudne i doczesne.

źródło: cerkiew.pl